قیمت نفت دوباره روند صعودی گرفت

قیمت نفت با تکذیب ادعای مذاکرات از سوی ایران، بار دیگر به بالای 100 دلار بازگشته است. قیمت نفت برنت اکنون با رشد 1.75 درصدی 104 دلار در هر بشکه است. قیمت نفت وست تگزاس اینترمیدیت (WTI) نیز با افزایش 1.71 درصدی در هر بشکه به 91 دلار و 86 سنت رسیده است.

با این حال، قیمت نفت موربان ابوظبی همچنان کاهشی است و با ریزش 12.11 درصدی در سطح 105 دلار و 36 سنت قرار دارد. قیمت نفت عمان اما با 7.55 درصد رشد، اکنون به 157 دلار در هر بشکه رسیده است.

قیمت نفت اوپک نیز 1.67 درصد رشد کرده و اکنون 145 دلار و 24 سنت در هر بشکه است. قیمت نفت سبک ایران بین 97 تا 99 دلار نوسان می‌کند و قیمت نفت سنگین ایران نیز بین 94 تا 97 دلار در هر بشکه است.

سرگردانی بازار انرژی در سایه خبرهای ضد و نقیض سیاسی

روایت‌های متناقض میان دولت آمریکا و مقامات ایران نشان‌دهنده تداوم شکاف عمیق در مسیر مذاکرات است. در حالی که کاخ سفید از پیشرفت گفتگوها سخن می‌گوید، تهران مذاکرات را تکذیب کرده و شروطی مانند تضمین امنیتی، دریافت غرامت و اعتراف به حق ایران برای اعمال کنترل بر تنگه هرمز را مطرح کرده است.

پیشنهاد ۱۵ ماده‌ای آمریکا نیز اگرچه بیانگر تمایل به مهار سریع بحران است، اما اختلاف بر سر موضوعات کلیدی، به‌ویژه برنامه هسته‌ای ایران، احتمال دستیابی به توافق در کوتاه‌مدت را محدود می‌کند. نتیجه این روند، سطح بالای عدم قطعیت سیاسی، و تاثیر آن به عنوان مهم‌ترین محرک نوسانات بازارها در شرایط فعلی است.

شوک عرضه انرژی و فشارهای تورمی

اختلال در تنگه هرمز به‌عنوان گذرگاه حدود یک‌پنجم انرژی جهان، باعث ایجاد شوک در عرضه جهانی نفت و گاز شده است. محدودیت تردد کشتی‌ها و اعمال عوارض بالا توسط ایران، هزینه‌های حمل‌ونقل و تجارت را افزایش داده است.

پیامدهای مستقیم این وضعیت شامل مواردی نظیر افزایش قیمت سوخت و نهاده‌هایی مانند کود، اختلال در زنجیره تأمین جهانی و تشدید نگرانی‌ها درباره تورم و امنیت غذایی شده است.

به این ترتیب، اقتصاد جهانی با فشار تورمی و افزایش هزینه‌های مبادله مواجه است، در حالی که بازار انرژی به‌شدت به تحولات سیاسی حساس باقی مانده است.

ریسک سیستماتیک و بازآرایی قدرت

ادامه درگیری و احتمال گسترش آن به سایر بازیگران منطقه‌ای، ریسک بحران گسترده‌تر در خاورمیانه را افزایش داده است. همزمان، تعویق دیدار میان رئیس جمهوری چین و ترامپ نشان می‌دهد این جنگ به سطح رقابت قدرت‌های بزرگ نیز سرایت کرده، به‌ویژه با توجه به وابستگی چین به انرژی منطقه خاورمیانه.

از سوی دیگر، ابهام در ساختار تصمیم‌گیری داخلی ایران و تداوم درگیری نظامی، پیش‌بینی‌پذیری سیاسی را برای طرف آمریکایی کاهش داده است. نتیجه این تاکتیک، افزایش ریسک سیستماتیک در اقتصاد جهانی، تهدید رشد اقتصادی، به‌ویژه در آسیا و استفاده ایران از آن به عنوان اهرم قدرت است.

این روند، احتمال حرکت سرمایه‌ها به سمت دارایی‌های امن را افزایش می‌دهد. ترکیب بن‌بست دیپلماتیک، شوک انرژی و ریسک گسترش جنگ، اقتصاد جهانی را در وضعیت شکننده‌ای قرار داده است. در کوتاه‌مدت، مسیر بازارها بیش از هر عامل دیگری به تحولات سیاسی و احتمال کاهش یا تشدید تنش وابسته خواهد بود.