قیمت طلای جهانی چهارشنبه ۶ آبان/ اونس به بالای ۴ هزار دلار رسید
قیمت هر اونس طلای نقدی تا این لحظه به ۴۰۴۲ دلار رسیده و معاملات آتی طلای آمریکا نیز در سطح ۴۰۷۵.۸۰ دلار قرار گرفته است.
ورود خریداران در قیمت‌های پایین‌تر، کاهش اخیر بهای نفت و بازگشت بخشی از تقاضا به سهام شرکت‌های فناوری، به بهبود قیمت طلای جهانی کمک کرده است؛ با این حال، نگرانی از تداوم تورم و احتمال افزایش دوباره نرخ بهره در ماه‌های آینده، همچنان مانعی جدی در برابر بازگشت قدرتمند طلا به شمار می‌رود.
به گزارش تجارت نیوز، بر این اساس، قیمت هر اونس طلای نقدی تا این لحظه به ۴۰۴۲ دلار رسیده و معاملات آتی طلای آمریکا نیز در سطح ۴۰۷۵.۸۰ دلار قرار گرفته است. نقره با قیمت ۵۴.۴۰۶۵ دلار تقریبا بدون تغییر معامله شد، در حالی که پلاتین ۰.۱ درصد کاهش یافت و به ۱۵۴۲.۶۳ دلار رسید. پالادیوم نیز با رشد ۰.۱ درصدی به ۱۰۳۷.۳۹ دلار رسید.
این ثبات نسبی در شرایطی شکل گرفته که طلا طی روزهای گذشته حتی به زیر سطح ۴ هزار دلار سقوط کرده بود. با این حال، خرید در قیمت‌های پایین‌تر مانع از تداوم فشار فروش شده و بازار را در موقعیتی حساس و نوسانی، پیش از انتشار داده‌های اقتصادی آمریکا و اعلام تصمیم سیاست‌گذاران پولی، قرار داده است.
تصمیم فدرال رزرو؛ عامل تعیین‌کننده مسیر بعدی طلا
مهم‌ترین متغیر پیش روی بازار، تصمیم فدرال رزرو در نشست ۲۸ اکتبر است. انتظار غالب معامله‌گران این است که بانک مرکزی آمریکا در این نشست نرخ بهره را بدون تغییر نگه دارد؛ اما برای بازار طلا، آنچه اهمیت بیشتری دارد، پیام سیاست‌گذاران درباره مسیر نرخ بهره در ماه‌های آینده است.
طلا خلاف اوراق قرضه و سپرده‌های بهره‌دار، درآمد دوره‌ای ایجاد نمی‌کند. به همین دلیل، افزایش نرخ بهره یا حتی تقویت انتظارات برای تداوم سیاست پولی انقباضی می‌تواند جذابیت نگهداری این فلز را کاهش دهد. در مقابل، اگر فدرال رزرو نشانه‌ای از توقف فشارهای انقباضی ارائه کند، احتمال دارد بخشی از سرمایه‌ها دوباره به سمت طلا حرکت کند.
با این حال، ثابت ماندن نرخ بهره لزوما به معنای صعود قیمت طلا نیست. اگر کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، در اظهارات خود بر ضرورت مهار تورم تاکید کند و احتمال افزایش نرخ بهره در نشست دسامبر را تقویت کند، بازار ممکن است تصمیم فعلی را نیز به نفع دارایی‌های بهره‌دار تفسیر کند.
معامله‌گران اکنون احتمال افزایش دوباره نرخ بهره تا پایان سال را جدی گرفته‌اند. افزایش هزینه‌های انرژی و نگرانی از ماندگاری تورم، این انتظار را تقویت کرده است. بنابراین، جهت‌گیری بعدی طلا تا حد زیادی به این بستگی دارد که فدرال رزرو میان مهار تورم و حفظ ثبات اقتصادی، کدام مسیر را در اولویت قرار دهد.
آمار تورم آمریکا می‌تواند معادلات را تغییر دهد
پس از اعلام تصمیم فدرال رزرو، نگاه بازار به شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی آمریکا یا PCE در روز پنجشنبه معطوف خواهد شد. این شاخص معیار تورمی مورد توجه بانک مرکزی آمریکاست و می‌تواند ارزیابی معامله‌گران از تصمیم بعدی نرخ بهره را تغییر دهد.
اگر آمار تورم بالاتر از انتظار منتشر شود، احتمال تداوم سیاست پولی سخت‌گیرانه افزایش می‌یابد. چنین شرایطی می‌تواند به تقویت دلار و بالا ماندن بازده اوراق خزانه‌داری منجر شود؛ دو عاملی که معمولا برای طلا محدودیت ایجاد می‌کنند.
در مقابل، کاهش فشارهای تورمی می‌تواند نگرانی از افزایش مجدد نرخ بهره را تعدیل کند و فضای مساعدتری برای فلز زرد فراهم آورد. به همین دلیل، انتشار این داده صرفا یک رویداد آماری نیست؛ بلکه آزمونی برای سنجش انتظارات بازار از سیاست پولی آمریکا در ماه‌های آینده است.
نکته مهم آن است که تورم برای طلا دو اثر متفاوت دارد. از یک طرف، نگرانی از کاهش قدرت خرید پول می‌تواند تقاضا برای این فلز را افزایش دهد؛ از طرف دیگر، اگر تورم به افزایش نرخ بهره منجر شود، هزینه فرصت نگهداری طلا بالا می‌رود. در شرایط کنونی، به نظر می‌رسد اثر سیاست پولی بر رفتار معامله‌گران نقش پررنگی دارد.
خرید در قیمت‌های پایین؛ حمایت از بازار در برابر افت بیشتر
با وجود فشارهای ناشی از انتظارات نرخ بهره، تقاضای فیزیکی به یکی از عوامل مهم حمایت از قیمت طلا تبدیل شده است. افزایش تقاضای طلا در چین، به‌ویژه با کاهش قیمت‌ها، به حمایت از بازار کمک کرده است.
داده‌های بازار چین نیز از تقویت این روند حکایت دارد. بر اساس گزارشی که بلومبرگ منتشر کرده، حجم معاملات قرارداد طلا در بورس طلای شانگهای در هفته گذشته به ۴۳ میلیون لات، معادل حدود ۴۳۰ تن، رسید؛ بالاترین سطح از آوریل. این قرارداد به تحویل فیزیکی نیاز دارد و از این جهت، می‌تواند نشانه‌ای از افزایش تقاضای واقعی برای طلا باشد.
این تقاضا اهمیت زیادی دارد؛ زیرا نشان می‌دهد افت قیمت‌ها فقط به افزایش فشار فروش منجر نشده و بخشی از خریداران، سطوح پایین‌تر را فرصتی برای ورود به بازار ارزیابی می‌کنند. با این حال، نمی‌توان از این موضوع نتیجه گرفت که کف قیمتی طلا به‌طور قطعی شکل گرفته است. تقاضای فیزیکی می‌تواند شدت افت را کاهش دهد، اما لزوما قادر نیست به‌تنهایی اثر افزایش نرخ بهره و تقویت دلار را خنثی کند.
نفت، تورم و بازار سهام؛ ۳ متغیر اثرگذار بر طلا
عامل دیگری که مسیر طلا را تحت تاثیر قرار داده، نوسان قیمت نفت است. افزایش بهای انرژی نگرانی از تشدید تورم را بالا برده و احتمال تداوم سیاست پولی سخت‌گیرانه را تقویت کرده بود. با این حال، کاهش قیمت نفت در دو جلسه معاملاتی متوالی پیش از انتشار گزارش اینوستینگ، از شدت بخشی از این نگرانی‌ها کاست.
در همین حال، بازگشت علاقه سرمایه‌گذاران به سهام شرکت‌های فعال در حوزه هوش مصنوعی، پس از افت بازار فناوری در هفته گذشته، بر رفتار معامله‌گران اثر گذاشته است. در دوره افت سهام فناوری، برخی سرمایه‌گذاران برای جبران زیان‌های خود به فروش طلا روی آورده بودند؛ عاملی که فشار مضاعفی بر قیمت این فلز وارد کرد.
اکنون با بهبود نسبی بازار سهام، بخشی از این فشار کاهش یافته است؛ اما رابطه میان طلا و بازار سهام همواره یکسان نیست و رفتار سرمایه‌گذاران به شرایط نقدینگی، انتظارات اقتصادی و میزان ریسک‌پذیری آنها بستگی دارد. از این رو، تحولات بازار سهام را باید در کنار نرخ بهره، دلار و قیمت انرژی بررسی کرد، نه به‌عنوان عاملی مستقل برای تعیین جهت طلا.
آیا طلا می‌تواند بالای ۴ هزار دلار بماند؟
مهم‌ترین پرسش بازار در کوتاه‌مدت، توانایی طلا برای حفظ سطح ۴ هزار دلار در هر اونس است. بازگشت قیمت به بالای این مرز، پس از افت روزهای گذشته، نشان می‌دهد خریداران در سطوح پایین‌تر همچنان فعال‌اند؛ اما تثبیت پایدار قیمت به عوامل بیشتری نیاز دارد.
اگر فدرال رزرو لحنی سخت‌گیرانه داشته باشد یا آمار PCE از تداوم تورم بالا حکایت کند، احتمال افزایش فشار فروش و بازگشت قیمت به زیر ۴ هزار دلار وجود دارد. در مقابل، تعدیل انتظارات نرخ بهره، کاهش فشار بر دلار و تداوم تقاضای فیزیکی، می‌تواند به حفظ سطح فعلی و تقویت تدریجی بازار کمک کند.
در مجموع، طلا در موقعیتی قرار گرفته که نه تقاضای خرید در قیمت‌های پایین اجازه افت آسان را می‌دهد و نه نگرانی‌های تورمی و سیاست پولی آمریکا امکان بازگشت قدرتمند را فراهم می‌کند. تصمیم فدرال رزرو و داده‌های تورمی پیش رو مشخص خواهند کرد که تثبیت بالای ۴ هزار دلار مقدمه‌ای برای بازیابی قیمت است یا صرفا وقفه‌ای در روند اصلاحی بازار.